Op deze pagina vertel ik iets over mijzelf en wat ik doe voor het Amelandseplein.

 

Mijn bio!!!


Mijn naam is Henk Buying en sinds 1 januari 1973 woon ik op het Amelandseplein en heb in die jaren best veel plezier gehad op ons plein.
Dat is nu 33 jaar geleden en ik hoop het daar nog menig jaar vol te houden.

Ik ben geboren in Crooswijk in de rusthoflaan 27, waar ik ook de oorlog meemaakte, niet helemaal bewust maar ik weet nog wel dat ik honger had.
En er stonden tanks voor de deur en die soldaten daar speelden en dolden met mij, tot mijn moeder me in de gaten kreeg..
We waren met negen man in een eensgezinswoning.
Ik had 1 zus en vijf broers.
Annet, heette mijn zus, die helaas veel te vroeg gestorven is,  en mijn broers waren Wim, Theo, Adrie, Joop, Bram.

 


                         In de zandbak toen ik drie was.


Op mijn zesde jaar gingen we verhuizen naar de Lange Hilleweg 136.
Daar maakte ik in 1953 de watersnood mee.
Ik was de enige die beneden sliep en toen ik 's Zondagsmorgens 1 februari uit mijn bed stapte stond ik met mijn voeten in het water.
Ik keek naar buiten en de Lange Hilleweg was toen 1 grote singel.
Ik rende toen naar mijn vader en moeder die toen de radio aan zetten.
Toen schrok ik van de berichten.

Op mijn 14e gingen we verhuizen naar de Voorde 135 waar ik leuke vrienden had.
Jos Brink was toen een van mijn buurjongens.
Ik werd toen lid van de K.A.J. , dat was een jongerenafdeling van de Vakbond van toen de KAB.
Van mijn 18e tot mijn 24e jaar heb ik als Secretaris in het bestuur gezeten.

Op mijn 18e verjaardag ging ik uit huis en na een poosje her en der gewoond te hebben o.a. Op de Groene Hilledijk.
En in de kost gezeten in een groot pension op de Putselaan.
Mijn hospita en haar man, waren de heer en mevrouw Reedijk, waar ik toen veel steun van kreeg.
We hadden toen een cabaretgezelschapje van die KAJ en tijdens zo'n voorstelling kwamen ook die mensen met voor alle medewerkers wat te drinken.
Na de Putselaan verhuisde ik naar de Riederlaan op het hoekje van de randweg.
Daar woonde een oud trappezewerkster, die ook voor mij kookte en heel goed ook.
Ze liep met krukken en omdat ze tijdens een sprong gevallen was.
Ik vergeet nooit meer die Zure Zult die ze zelf maakte.
Magnefiek!

 


         Carnaval bij de KAJ. Helemaal links ben ik.

 

Op mijn 24 jaar moest ik weg uit de KAJ omdat het alleen voor de Jeugd was.
Toen was mijn een na mijn oudste broer Theo scheidsrechter bij het voetballen en ik ging wel eens mee.

Ik werd toen KNVB scheidsrechter en ik heb heel wat wedstrijden geleid.
Dat heb ik 15 jaar gedaan.
Ik was toen ook mede-oprichter van de scheidrechtersvereniging van Rotterdam Zuid.
Omdat we toen veel moesten trainen en lopen konden we dat nu doen in en rond het Zuiderpark.
Anders naar Laag Zestienhoven.
Bij Coal mochten we ons toen omkleden en douchen.en konden we wat drinken.
Maar ondanks goede rapporten haalde ik net de eerste klas KNVB niet .
Mijn hoogste gerangschikte wedstijd was toen Feijenoord 5 tegen de Musschen 3
Ook veel Jeugdwedstrijden heb ik toen gefloten en dat was echt een mooie tijd uit mijn leven.
Ik had een keer een speler het veld uit gestuurd.
Die liep te schelden op een tegenstander.
""Ga jij je maar lekker douchen had ik gezegd.''
Weg was die.
Een kwartier later komt hij weer aanlopen een roept mij.
''Scheids! Ik heb me gedoucht! Mag ik nu weer meedoen?''
Wat moet je dan?
Tuurlijk mocht hij weer meedoen.
Als tie maar zijn mond verder dicht hield.

Twaalf jaar was ik in die scheidsrechtersperiode Juniorsekretaris van toen de nog bestaande verening Zuiderster aan de OLdegaarde.
Ik was twee jaar trainer bij de Junioren. Het A2 team.
Maar het mooiste was toen we de eerste wedstrijd hadden verloren en ik geloof ook de derde, toen wonnen we alles.
Als laatste wedstrijd moesten we winnen. Dan zouden we als eerste eindigen.
En dat lukte en de sponsor (hij had de shirtjes betaald) Bloemenzaak Denise uit het Zuidplein kwam toen met bossen bloemen voo alle spelers.
Veel van de tweede elftal gingen toen naar A1 en drie personen naar het eerste.
 Dat was een grote vriendenclub geworden.
Als er een na afloop van een wedstrijd iemand zei dat hij naar de bioscoop ging, dan gingen ze allemaal.
 KLIK OP DE FOTO VOOR MEER FOTO'S
                                                                                                                                                              BIJ ZUIDERSTER.
Dit was toen het A2 eltal dat toen kampioen werd.
De bloemen werden aangeboden door bloemenzaak Denise aan het Zuidplein.

In mijn Amelandsepleinperiode, waar ik op mijn 27e jaar kwam wonen,  maakte ik veel vrienden.
Sommigen gingen verhuizen en sommigen bleven.
Die ook weggingen waren de Moerkerken's, uit de Ebenhaezerstraat. 
Peter Moerkerken was met zijn drie zussen en moeder verhuisd naar Spijkenisse,
Maar Peter kon het daar niet wennen en kwam steeds vaker, ook omdat hij toen verkering had met een meisje uit Pendrecht.
Peter heeft toen van zijn 15e tot zijn 25e jaar bij mij ingewoond en het was met zijn vrienden en vriendinnen altijd druk, maar heel gezellig.
Zijn verkering ging na 7 jaar uit en is hij nu getrouwd met Silvia Been.
                    
                                                                  En hun zoon Kenneth is nu mijn kleinste, maar grootste vriend.    

http://www.SMILEgOT.nl




 

 

 



Dit was een klein stukje over mijzelf.
Ik zal de volgende keer iets vertellen over mijn werk.

Dat was het dan en bedankt dat U dit heeft willen lezen.

En daarna iets over het Amelandseplein zelf.

Groetjes........

Henk Buying

h.buying@chello.nl

 

                                      

 

Laatste wijziging op: 11-09-2011 14:39